مک افزار

اگر از کاربران لپ‌تاپ‌های اپل باشید، علاوه بر امکانات بسیاری که جهت دسترسی سریع و آسان به بخش‌های مختلف سیستم عامل در جای جای OS X تعبیه شده، می‌توانید با کمک جسچرهای ترک‌پد نیز به راحتی بین دسکتاپ‌ها جابجا شوید یا پنجره‌ها را با یک حرکت کنار زده و به فایل‌های دسکتاپ دسترسی داشته باشید. البته کاربران آی‌مک، مک مینی و مک‌پرو نیز می‌توانند با مجیک موس و مجیک ترک‌پد از این جسچرها بهبره ببرند.

اما کار به اینجا ختم نمی‌شود. شما برای سهولت دسترسی یا ارسال دستور به مک تان، می‌توانید از Hot Cornerها نیز بهره ببرید. هات‌کرنرها در واقع چهار گوشه دسکتاپ شما در مک هستند. گوشه‌هایی که در OS X می‌توانید برای هر کدامشان عمل خاصی را تعریف کنید.

چگونه در مک هات‌کرنرها را فعال و از آنها استفاده کنم؟
قدم نخست برای فعالسازی هات‌کرنرها، باز کردن System Preferences است.

اگر از OS X 10.7 (لاین) به بالا استفاده می‌کنید، در پنجره اصلی System Preferences بر روی آیکن Mission Control کلیک کرده و از بخش پایین صفحه بر روی کلید Hot Corners کلیک نمایید.

در غیر این صورت، در پنجره اصلی System Preferences بر روی تنظیمات Desktop & Screen Saver کلیک کرده و از تب Screen Saver بر روی کلید Hot Corners که در پایین سمت چپ صفحه دیده می‌شود کلیک کنید.

اکنون که به پنل تغییر هات‌کرنرها دسترسی پیدا کرده‌اید می‌توانید برای هر گوشه یک گزینه را انتخاب کنید. پس از انتخاب گزینه مورد نظر و کلیک بر OK، هات کرنرها طبق وظیفه‌ای که هر یک داده‌اید، آماده استفاده هستند. کافیست نشانگر موس را به گوشه مربوطه ببرید تا وظیفه‌اش را گوشزد کنید.

توجه: برای پیشگیری از برخورد اتفاقی نشانگر موس و اجرای دستور مربوطه، می‌توانید هنگام انتخاب گزینه مورد نظر از منوی فوق، هر کدام از کلیدهای شیفت، آپشن، کامند، کنترل و یا ترکیبی از آنها را نگه دارید. بدین ترتیب، در صورت انتخاب منو در هنگام نگه داشتن کلید، عملکرد مربوطه به نشانگر موس به همراه کلیدهایی که نگه‌داشته‌اید وابسته می‌شود.

نکته: از هات‌کرنرها می‌توانید جهت قفل کردن سریع مک تان نیز بهره ببرید.

برای این کار کافیست از بخش Security & Privacy یک رمز عبور بر روی حساب کاربری مک تان تعریف کنید و در همان بخش، قسمت Require password after sleep or screen saver begins را بر روی Immediately قرار دهید. سپس کافیست یکی از هات کرنرها را -طبق توضیحات کلی مطلب- به اسکرین سیور یا خاموش کردن صفحه نمایش اختصاص دهید.

برای نمایش، ویرایش یا اجرای هر فایل، نیاز به اپلیکیشن خاصی است. برای مثال، فرمت های تصویری مانند jpg ،png و …، به صورت پیشفرض با اپلیکیشن Preview اجرا و به نمایش در می آیند. اما همانطور که می‌دانید، نرم افزارهای مختلفی برای اجرای فایل های تصویری با پسوند های مختلف وجود دارند.
در اینجا راهنمایی هایی برای تغییر اپلیکیشن پیشفرض برای اجرای فایل هایی با پسوند خاص، توضیح داده شده است.

در مک، جهت اجرای یک فایل، می توانید بر روی آیکن آن دوبار کلیک کنید یا از کلید های Command‪+‬O و Command‪+‬down arrow استفاده نمایید. اما برای اجرای فایل مذبور با استفاده از اپلیکیشنی خاص، می توانید پس از راست کلیک بر روی آن، از منوی Open With، اپلیکیشن مورد نظر را برای اجرا، انتخاب کنید.

جهت تغییر اپلیکیشن پیشفرض برای یک فایل، بر روی فایل مورد نظر راست کلیک کنید و از منوی باز شده گزینه Get Info را انتخاب نمایید. بدین صورت پنجره ای باز می شود که اطلاعاتی همچون سایز، نوع، تاریخ ایجاد، دسترسی‌ها و … را در خصوص فایل مورد نظر در خود دارد.

نکته: برای دسترسی به پنجره Get Info، می توانید پس از انتخاب فایل مورد نظر از کلید میانبر Command‪+‬i در کیبرد استفاده کنید. همچنین استفاده از کلید میانبر Command‪+‬Option‪+‬i نیز اجازه نمایش اطلاعات برای مجموعه‌ای از فایل‌ها (Show Inspector) را به شما می دهد.

در پنجره Get Info برای فایل مذبور، به دنبال بخش Open with بگردید. در این بخش است که می توانید مشخص کنید فایل مذکور، با کدام اپلیکیشن نصب شده بر روی کامپیوترتان اجرا شود. همانند تصویر زیر می توانید از منوی باز شونده اپلیکیشن مربوطه را انتخاب کنید.

کار تمام است، پنجره Get Info را ببندید. از این پس نیازی به مراجعه مکرر به منوی Open with در راست کلیک نیست و هر بار که همان فایل را اجرا کنید، با اپلیکیشن انتخابی شما اجرا خواهد شد.

انجام عملیات فوق، تنظیمات اپلیکشن پیشفرض را تنها برای فایل انتخابی شما اعمال می کند. جهت تعمیم تنظیمات فوق، برای تمامی فایل ها با پسوند مشابه، تنها کافیست یک مرحله به مراحل فوق اضافه کنید.

پس از تنظیم اپلیکیشن برای فایل مذبور، کلید Change All‪…‬ که در تصویر زیر مشخص است را نیز کلیک کنید.

بدین ترتیب، تمامی فایل های مشابه با این پسوند، از این پس با اجرا، توسط برنامه مورد نظر شما اجرا خواهند شد.

به عنوان مثال اگر در مرحله اول، اجرای فایلی با پسوند jpg را به عهده اپلیکیشن Preview گذاشته باشید، با فشردن کلید Change All، برنامه پیشفرض برای اجرای تمامی فایل ها با پسوند jpg در مک خود را Preview تنظیم کرده اید.

پرسش: چنانچه اپلیکیشن مد نظر ما، در لیست باز شو قرار نداشته باشد چه باید کرد؟
سیستم عامل مک، قابلیت شناسایی توانایی های اپلیکیشن ها را در اجرای پسوندهای مختلف دارد و به صورت خودکار تمامی اپلیکیشن های سازگار با فایل مذبور را در لیست لحاظ می‌کند. با این حال چنانچه شما قصد دارید برنامه ای خاص را فراخوانی کنید، می توانید با استفاده از گزینه Other، از میان اپلیکیشن های نصب شده در کامپیوترتان، برنامه مورد نظر خود را انتخاب نمایید.

همچنین در نسخه های جدید از سیستم عامل OS X می توانید با استفاده از گزینه App Store اپلیکیشن های سازگار با فایل مورد نظر را در مک اپ استور مشاهده کنید.

Mactuts+

Disk Utility، یکی از نرم افزارهای پیشفرض در سیستم عامل مک است و همانطور که از نامش مشخص است، امکانات خاصی جهت مدیریت درایوها و اطلاعات درون آنها، در آن تعبیه شده است. اعمالی مانند پارتیشن بندی، پاکسازی درایوها و بک آپ گیری از یک درایو توسط این نرم افزار امکان پذیر است.

در این مطلب، راهنمایی هایی برای استفاده مناسب از این نرم افزار کاربردی و توضیح جزئیات ضروری، جهت پیشگیری از اشتباهات احتمالی و از دست رفتن اطلاعات، در اختیار شما قرار گرفته است.

برای شروع، می توانید Disk Utility را در پوشه Utilities در Applications بیابید. همچنین برای دسترسی سریع به این پوشه می توانید از کلیدهای ترکیبی Command+Shitf+U استفاده کنید.

پس از اجرای آن، با پنجره ای شبیه زیر مواجه می شوید. در این پنجره، تمامی دیسک های Internal و External که به مک شما وصل شده اند، مشاهده می شوند.

با انتخاب هر یک از هارد دیسک ها و یا فلش دیسک هایی که در نوار سمت چپ این پنجره قرار دارند، می توانید جزئیاتی مانند فرمت، تعداد پوشه ها و فایل ها، ظرفیت کلی و فضای پرشده و خالی درایو ها را، در قسمت پایینی پنجره مشاهده کنید.

رفع مشکلات توسط Repair Permissions
در مک، برخی امور، تغییراتی را در دسترسی های سیستم عامل به پوشه ها و فایل ها به وجود می آورد. لازم است این تغییرات منفی را رفع کرد. شاید بتوان این قابلیت را با Defragmentation که در ویندوز انجام می دادیم مقایسه کرد، اما با توجه به متفاوت بودن سیستم فایل در مک، این قضیه نیز متعاقباً امری متفاوت به حساب می آید.

اما این Permissionها چه هستند و چرا نیاز به تعمیر و بازنویسی دارند؟ ساده ترین پاسخ به این سوال این است که در سیستم عامل مک، برای دسترسی به هر فایل و پوشه‌ی سیستمی، یک دسترسی مشخص و از پیش تعیین شده مشخص شده که بهترین بازدهی را برای سیستم عامل به ارمغان می آورد. پس از آپدیت های سیستم عامل و نصب، اجرا و پاک سازی نرم افزارها که توسط کاربر انجام می شود، برخی از این دسترسی ها دستخوش تغییر می شوند. این مساله علاوه بر امکان ایجاد حفره های امنیتی، منجر به کاهش بازدهی سیستم عامل می شود. با این توصیفات، مطمئناً از اهمیت ترمیم دسترسی ها در مک، آگاه شده اید.

برای انجام این کار، باید پس از انتخاب درایو مربوطه، از تب First Aid در پنجره اصلی Disk Utility، بر روی کلید Verify Disk Permissions کلیک کنید. پس از آن، در صورتی که ایرادی در پرمیشن های فایل ها و پوشه های سیستمی کشف گردد، می توانید با کلیک بر Repair Disk Permissions، به Disk Utility دستور دهید که آنها را برطرف کند.

با وجودی که در توضیحات بالا، از جزئیات و اهمیت ترمیم پرمیشن ها در مک آگاه شدید، احتمال بروز مشکل بخاطر تغییر پرمیشن ها در مک، بسیار کم است. اما به هر حال پیشگیری ضرری ندارد.
می توانید همین حالا شروع کنید و پرمیشن های سیستمی مک خود را درست کنید. حتی بررسی و ترمیم هر روزه‌ی آنها نیز ایرادی ندارد، اما توصیه می شود، در بازه های زمانی مشخص، مثلاً هر دو هفته یا هر ماه یک بار، نسبت به انجام آن اقدام کنید.

پاک سازی (Erase)
پس از انتخاب هر درایو، در تب Erase امکاناتی دارید که می توانید از آنها برای تغییر در آن درایو استفاده کنید.

همانطور که در تصویر بالا مشخص است، می توانید با تعیین نوع سیستم فایل در درایو مربوطه و تعیین نام برای آن، اقدام به پاک سازی اش نمایید. با فشردن کلید Erase، کار شروع می شود. البته مراقب باشید که اطلاعات مهم تان را از دست ندهید. پاک سازی یک درایو، عملی برگشت ناپذیر است.

کلید Erase Free Space به شما اجازه می دهد که فایل هایی که از درایو تان پاک کرده اید و هنوز در آن درایو جا خوش کرده اند، به طور کامل پاک کنید. در واقع مقدار فضای آزادی که در درایو شما است، از تمام فایل هایی که قبلاً پاک کرده اید، به طور کامل خالی می کند.

Raid
با استفاده از قابلیت هایی که در تب Raid در اختیار شما قرار داده شده، می توانید به چند رسانه ذخیره سازی را Mirrored Raid و یا Striped Raid نمایید. به منظور تهیه نسخه پشتیبان و افزایش کارایی و بازدهی.

Mirrored Raid کپی اطلاعات را در دو درایو، به صورت همزمان فراهم می کند. این یک Backupگیری خودکار و همزمان است که به شما اجازه می دهد در صورت از دست رفتن یکی از هارد ها، اطلاعات خود را از دست ندهید. برای کسانی که اطلاعات شغلی ضروری را بر روی کامپیوترشان نگهداری می کنند، این مساله ضروری است.

اما Striped Raid اندکی متفاوت است. در این روش، اطلاعات به صورت یک به یک در روی سگمنت های هاردها ذخیره می شوند. سرعت بازیابی اطلاعات از روی هاردهایی که به این روش Raid می شوند، تاثیر زیادی در بازدهی کار دارد. برای مثال خواندن و نوشتن اطلاعات از دو هارد که به این طریق Raid شده اند، حدود دو برابر سریعتر از یک هارد است.

Restore
شاید Restore (بازگرداندن) برای این تب، نام مناسبی نباشد. شاید بهتر بود از واژه تکثیر یا Duplicate برای آن استفاده میشد. چرا که در این تب، به شما این امکان داده می شود که اطلاعات یک هارد و یا درایو را به طور کامل بر روی یک هارد دیگر کپی کنید.

نحوه کار هم بسیار ساده است. تنها کافی است مبدا و مقصد فایل ها را با Drag&Drop کردن درایو، پوشه یا فایل مربوطه مشخص کرده و کلید Restore را فشار دهید تا عملیات کپی آغاز شود.

Disk Images
از دیگر امکانات دیسک یوتیلیتی، امکان ساخت ایمیج از اطلاعات هارد دیسک است. با استفاده از این قابلیت، می توانید تمامی اطلاعات هارد دیسک را در یک فایل ذخیره کنید. محل ذخیره سازی هم می تواند بر روی یک هارد اکسترنال یا حتی DVD باشد.

برای شروع در استفاده از Disk Image بر روی کلید New Image در تولبار ِ دیسک یوتیلیتی کلیک کنید. با این کار -مطابق تصویر فوق- در پنجره محاوره ای باز شده، نام فایل خروجی، محل ذخیره سازی و نحوه فشرده سازی و نوع رمزنگاری آن را تعیین نمایید.

در خصوص جزئیات این قابلیت در دیسک یوتیلیتی، در آینده در مک افزار خواهید خواند.

Toolbar
در قسمت بالای دیسک یوتیلیتی، آیکن هایی را در اختیار دارید که هر کدام وظیفه خاصی را بر عهده دارند. در اینجا به برخی از آنها اشاره می کنیم.

برای فعال سازی باید هارد دیسک خود را از پنل سمت چپ انتخاب نمایید.

Verify
این با فشردن این کلید، دیسک یوتیلیتی اقدام به بررسی هارد دیسک شما کرده و مشکلات احتمالی را در پایان گزارش می کند.

توجه: کنید که با شروع عملیات، کامپیوتر شما ممکن است کمی کند شود. پس بهتر آن است که در هنگام چک شدن هارد دیسک، مک را به حال خود بگذارید تا کار تمام شود.

Info

گزینه دوم در تولبار دیسک یوتیلیتی، اطلاعات اولیه ای از هارد دیسک انتخاب شده را در پنجره ای جداگانه نمایش می دهد.

Burn
این گزینه از مجموعه فایل ها و پوشه هایی انتخابی شما ایمیجی بر روی CD یا DVD تهیه می کند. Burn در دیسک یوتیلیتی یک قابلیت مفید برای تهیه بک آپ از فایل های ضروری است.

Unmount / Eject
با این دو خصوصیت در هنگام کار با هارد دیسک اکسترنال یا کول دیسک آشنا هستید. در غیر این صورت بد نیست بدانید که بهتر است به منظور قطع ِ امن ارتباط بین رسانه های ذخیره سازی با مک خود، حتماً آن را Eject نمایید. و این کار را می توانید با استفاده از Command+E در محیط فایندر انجام دهید. چیزی مشابه خروج CD و DVD از درایو.

اما به عنوان مثال اگر هارد دیسکی را Unmount کرده و آن را از مک جدا نکنید، می توانید مجدداً با کلید بر گزینه Mount که در بالای دیسک یوتیلیتی ظاهر می شود، آن را مجدداً به کار گیرید. بدون اینکه کابلی را جدا یا متصل کرده باشید.

Enable Journaling
برای اینکه از کارکرد این گزینه آگاه شوید، می توانید به اینجا در سایت اپل مراجعه کنید. اما این گزینه برای پایداری بیشتر پارتیشن مربوطه در سرورها استفاده می شود.

***

این یک راهنمای مقدماتی برای آگاهی از قابلیت ها و کارکرد بخش های مختلف دیسک یوتیلیتی است. البته احتمالاً نرم افزارهای دیگری نیز برای این کار وجود دارند اما دیسک یوتیلیتی که از نرم افزارهای پیشفرض مک است، یکی از بهترین گزینه ها به منظور مدیریت و رفع مشکلات هارد دیسک به شمار می رود.

بخشی از این مطلب، پیش از این به سفارش هفته نامه عصر ارتباط در شماره ۴۴۵ این نشریه به تاریخ ۲۹ بهمن ۱۳۹۰ منتشر شده است.

‎برگرفته از: Mac App Storm و Mac Tuts+

مطمئناً تمامی کاربران مک یک بار هم که شده آی‌تونز را مورد استفاده قرار داده اند. اما این نرم افزار تنها یک پلیر ساده برای پخش موزیک های شما نیست. حتماً می دانید که iTunes در واقع نرم افزاری چندمنظوره برای مدیریت فایل های صوتی (و تصویری) و البته نرم افزاری برای برقراری ارتباط با App Store و همگام سازی اطلاعات آیفون، آیپاد و آیپد با کامپیوتر است.

در این مطلب برخی قابلیت های آی‌تونز، برای مدیریت فایل های صوتی، مرتب سازی کتابخانه آهنگ ها و همچنین استفاده از پلی لیست ها در آن، به اختصار توضیح داده شده اند.

قبل از هر چیز، جهت استفاده از تمامی قابلیت های جدید و افزایش سطح امنیت کامپیوتر خود، بهتر است از به‌روز بودن آی‌تونز اطمینان حاصل کنید. برای این کار، پس از باز کردن آی‌تونز، با کلیک بر Check for Update در منوی اصلی آی‌تونز، این مساله را بررسی و در صورت لزوم اقدام به آپدیت آن نمایید.

در پنجره اصلی آی‌تونز، کتابخانه موزیک ها، پادکست ها، فیلم ها، کتاب ها و اپلیکیشن ها در دسته بندی های مشخص از هم جدا شده اند.

برای شروع، اضافه کردن موزیک ها از طریق منوی File گزینه Add to Library امکان پذیر است. پس از انتخاب این گزینه شما می توانید پوشه مورد نظر خود را انتخاب و موزیک های درون آن را به آی‌تونز اضافه کنید.

توجه کنید که تگ‌های فایل های موزیک (نام آلبوم، نام آرتیست یا گروه مربوطه و …) باید به صورت صحیح در فایل ها قرار گرفته باشند. در غیر این صورت نباید انتظاری از نظم کافی در نمایش آلبوم ها و همچنین دسترسی مناسب به فایل های خود داشته باشید.

پس از وارد کردن آهنگ ها به کتابخانه آی‌تونز، شما با کلیک بر دسته Music در سایدبار سمت چپ، به موزیک های خود دسترسی خواهید داشت. همچنین در صورتی که از نمای آلبوم در آی‌تونز استفاده می‌کنید، با دوبار کلیک بر روی تصویر هر آلبوم به آهنگ های درون آن دسترسی خواهید داشت.

اگر مجموعه آهنگ های زیادی داشته باشید و قصدتان فیلتر کردن تعدادی از آنها باشد، می توانید از طریق بخش جستجو (بخش بالا سمت راست پنجره اصلی برنامه) کلیدواژه مورد نظر خود را وارد کنید تا موزیک ها بر اساس آن مرتب شوند. برای مثال می توانید کلیه آلبوم های یک خواننده را با وارد کردن نام آن در بخش جستجو، لیست کرده و همه را برای پخش فراخوانی کنید.

همچنین این امکان برای شما فراهم است که از طریق گزینه Show Column Browser که در منوی View و بخش Column Browser قرار گرفته، اقدام به فیلترکردن موزیک های کتابخانه آی‌تونز کنید. کلید Command‪+‬B کلید میانبر نمایش این فیلتر در آی‌تونز است.
پس از آن با مراجعه مجدد به منوی مذبور، می توانید ستون های جدیدی را نیز برای فیلتر آسان تر موزیک ها نمایش دهید.

نحوه ایجاد و کار با PlayListها
پلی لیست ها در آی‌تونز راه هایی برای دسترسی سریع به فیلترهای از پیش تعیین شده شما هستند. در واقع پلی لیست ها، پوشه هایی مجازی برای لیست کردن آهنگ های مورد نظر شما به حساب می آیند. کار این پوشه ها، دسترسی سریع به آهنگ هایی خاص است. آهنگ هایی که بیشتر گوش کرده اید. آنها که بیشتر از شما امتیاز گرفته اند. و یا آهنگ هایی از ژانری خاص که در سالی خاص توسط گروه های خاصی منتشر شده و در گنجینه موزیک های خود نگه داشته اید.

در آی‌تونز به طور کلی دو نوع پلی لیست داریم. پلی لیست های معمولی و پلی لیست های هوشمند.

ساخت پلی لیست های معمولی همانطور که از اسمشان بر می آید ساده است. کافیست بر روی کلید + که در پایینترین بخش آی‌تونز، سمت چپ مشخص است، کلیک کرده و یا از منوی فایل گزینه New Playlist را انتخاب نمایید. تمام است؛ شما یک پلی لیست جدید دارید که می توانید به صورت دستی آهنگ های خاصی را به آن اضافه کنید.

برای اضافه کردن آهنگ ها (و یا آلبوم ها) به این پلی لیست هم کافیست آن ها را انتخاب و سپس بر روی پلی لیست مربوطه کشیده و رها (Drag & Drop) کنید. بدین ترتیب موزیک مورد نظر در پلی لیست مذبور آرام می گیرد. به همین ترتیب می توانید لیستی از آهنگ های مخصوص خود را در این پلی لیست جدید داشته باشید و از آنها لذت ببرید.

ساخت پلی لیست های هوشمند
بهترین بخش آی‌تونز اینجاست. ساخت پلی لیست های باهوشی که به شما اجازه می دهند آهنگ های خاصی را که تعیین می کنید، به مرور زمان و البته اغلب به صورت خودکار به پلی لیست خود اضافه کنید.

برای ساخت یک Smart Playlist از منوی File گزینه New Smart Playlist را کلیک کنید.

پس از انتخاب این گزینه از منوی فایل، با پنجره ای مشابه تصویر زیر مواجه می شوید.

در این پنجره می توانید به راحتی قوانین ساده ای برای اضافه شدن آهنگ به پلی لیست مورد نظر خود وضع کنید.

برای مثال شما می خواهید تمامی آهنگ هایی از خواننده (یا خوانندگان) مورد نظرتان را که بیشتر از پنج بار به آنها گوش داده اید و حداقل سه ستاره برایشان در نظر گرفته اید را در پلی لیست باهوش خود فراخوانی کنید.

در این صورت شما نیاز به سه فیلد دارید که اولی نام خواننده، دومی تعداد دفعات گوش دادن آهنگ و سومی تعداد ستاره های آهنگ های خواننده مورد نظر را مانیتور می کند و هر Track که بتواند این سه مجوز را دریافت کند را به پلی لیست مربوطه وارد می کند.
با کلیک بر کلید + که در پنجره Smart Playlist در مقابل هر فیلد قرار گرفته، می توانید فیلدهای جدید اضافه (یا مجوز های جدید صادر) کنید.

همچنین می توانید برای جلوگیری از اضافه شدن آهنگ های بسیار، تعداد ترک هایی که به این پلی لیست اضافه می شوند را محدود کنید. این عدد به صورت پیشفرض در آی‌تونز ۲۵ تعیین شده است.

پس از اتمام کار، با کلیک بر کلید OK پلی لیست مورد نظر شما ساخته می شود. نحوه کار بسیار ساده و در عین حال لذت بخش است.

اگر در یکی از مراحل اشتباهی رخ دهد و یا بخواهید فیلتر خاصی را به پلی لیست اضافه یا از آن کم کنید، می توانید مطابق تصویر به راحتی با راست کلیک بر پلی لیست مربوطه (در سایدبار آی‌تونز) گزینه Edit smart Playlist را انتخاب کرده و قوانین جدید خودتان را وضع کنید.

استفاده از آی‌تونز برای گوش دادن به موسیقی، با توجه به امکانات مناسبی که برای آنها در نظر گرفته شده بسیار لذت بخش است. از آی‌تونز لذت ببرید.

این مطلب قبل از این توسط مک افزار برای عصر ارتباط نوشته شده و در صفحات ۲۲ و ۲۳ از ویژه نامه شماره ۴۵۱ عصر ارتباط، به تاریخ نهم اردیبهشت ۹۱ منتشر شده است. +